Betrokkenheid derde-hoogrisicoland niet meer doorslaggevend bij Wwft meldplicht

De objectieve indicator derde-hoogrisicolanden vervalt binnenkort. Instellingen moeten betrokkenheid van een derde-hoogrisicoland echter wel blijven betrekken bij de beoordeling van de (on)gebruikelijkheid van transacties. Lees hieronder meer.

Instellingen die onder de reikwijdte van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) vallen zijn verplicht ongebruikelijke transacties te melden bij de Nederlandse Financial Intelligence Unit (FIU).

Op basis van het Uitvoeringsbesluit Wwft 2018 moeten in ieder geval transacties van of voor een (rechts)persoon die woonachtig of gevestigd is of zijn zetel heeft in een staat op deze lijst worden gemeld bij de FIU. De staten op de genoemde lijst zijn aangewezen als staten met een hoger risico op witwassen of financieren van terrorisme.

Deze verplichting vervalt binnenkort. Wel moeten instellingen blijven beoordelen of een transactie aanleiding geeft te veronderstellen dat deze verband kan houden met witwassen of terrorismefinanciering. Bij die beoordeling moeten factoren uit bijlage II en III bij de vierde anti-witwasrichtlijn in ogenschouw worden genomen. Volgens deze bijlagen is sprake van een hoger risico als een transactie verband houdt met een land dat is aangewezen als land zonder effectief  anti-witwas- of anti-terrorismebeleid.

De objectieve indicator derde-hoogrisicolanden vervalt omdat deze indicator volgens Wwft instellingen zou leiden tot een toename van 96 procent van het aantal meldingen aan de FIU. Voor de FIU wordt het daarmee onmogelijk om deze meldingen te onderzoeken. Van belang daarbij is eveneens dat het grootste deel van deze meldingen geen verband houden met witwassen of terrorismefinanciering.

Lees meer in de nota van toelichting bij de wijziging van het Uitvoeringsbesluit Wwft 2018. Het is nog niet duidelijk wanneer dit besluit in werking treedt. Een spoedige inwerkingtreding is volgens de minister van Financiën gewenst.

Contact

IMG_7106 (002)

 

Back to basics: wat is anti-witwaswetgeving?

ABN AMRO heeft laten weten dat het onderwerp is van strafrechtelijk onderzoek naar niet naleving van anti-witwaswetgeving. De kranten hebben het dagelijks over anti-witwaswetgeving. Maar wat is het eigenlijk? Zie hieronder de antwoorden.

anti-witwaswetgeving

Wat is anti-witwaswetgeving?
Anti-witwaswetgeving heeft als doel witwassen, terrorismefinanciering en onderliggende criminaliteit te voorkomen en bestrijdenIn Nederland is meest belangrijk de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft). De Wwft is gebaseerd op Europese regelgeving.

Wat is witwassen?
Mensen willen geld dat is verdiend met criminele activiteiten graag uitgeven zonder daarbij het risico te lopen dat het onmiddellijk weer door justitie of de belastingdienst in beslag wordt genomen. Daarvoor probeert men gebruik te maken van dienstverleners. Bijvoorbeeld een bank die contant geld op een rekening stort, of een handelaar in dure goederen die grote sommen contant geld aanneemt bij de betaling van de goederen.

Waarom moet witwassen worden bestreden?
In Nederland wordt jaarlijks ongeveer EUR 16 miljard witgewassen. Het gaat met name om opbrengsten uit drugscriminaliteit en fraude, die ongeveer voor de helft uit het buitenland komen (bron). Het idee is dat het voorkomen en bestrijden van witwassen effect heeft op het bestrijden van de onderliggende criminaliteit.

Voor wie geldt de anti-witwaswetgeving?
In Nederland, voor instellingen op wie de Wwft van toepassing is. Zie deze lijst.

Hoe zorgt anti-witwaswetgeving voor het voorkomen en bestrijden van criminaliteit?
Door middel van cliëntenonderzoek en de meldplicht.

Wat is cliëntenonderzoek?
Instellingen die op deze lijst staan moeten voordat ze een klant bedienen onderzoek doen naar deze klant. Dit heet cliëntenonderzoek. De instelling moet bijvoorbeeld controleren of de klant wel bestaat, waar de klant is gevestigd en of de vertegenwoordiger van de klant de klant wel mag vertegenwoordigen. Dit heet cliëntenonderzoek. Verder moeten instellingen de klant tijdens de dienstverlening monitoren. Om te kijken of de informatie die over de klant is verzameld nog wel klopt. Als het cliëntenonderzoek niet kan worden verricht mag geen relatie met de klant worden aangegaan.

Wat is de meldplicht?
Instellingen die op deze lijst staan zijn verplicht ongebruikelijke “transacties” van klanten te melden bij de Financial Intelligence Unit (FIU).

Wat zijn transacties?
Transacties zijn de handelingen die door of voor de klant worden gedaan in het kader van de dienstverlening van de instelling. Het gaat dan niet alleen om financiële transacties. Ook handelingen voor het opzetten van een juridische constructie door bijvoorbeeld een notaris kunnen kwalificeren als transacties.

Wanneer is een transactie ongebruikelijk?
Er is een lijst van meldindicatoren. Als één van deze indicatoren zich voordat moet een melding worden gedaan. Per type instelling gelden andere meldindicatoren. Daarnaast moet altijd een melding worden gedaan als een transactie aanleiding geeft “om te veronderstellen dat ze verband kan houden met witwassen of financiering van terrorisme”. Dit is heel casuïstisch. In verschillende sectorale leidraden wordt hier nadere uitleg aan gegeven.

Wat doet de FIU met de meldingen?
De FIU beoordeelt de gemelde transacties en bekijkt of deze verdacht zijn. Als dat zo is, meldt de FIU de transacties bij het Openbaar Ministerie (OM).

Hoe helpen het cliëntenonderzoek en de meldplicht bij de bestrijding van criminaliteit?
Het cliëntenonderzoek en de meldplicht moeten er voor zorgen dat  legale kanalen niet meer worden gebruikt voor witwassen en dat opbrengsten verkregen uit criminaliteit niet meer kunnen worden gebruikt in het legale circuit.

Neem contact op met verdere vragen.